Θα ήθελα να παρουσιάσω τα αξεσουάρ αναπηρικών αμαξιδίων και τα διάφορα αξεσουάρ αναπηρικών αμαξιδίων και τις λειτουργίες τους. Η συνηθισμένη αναπηρική καρέκλα αποτελείται γενικά από πλαίσιο, τροχό, διάταξη πέδησης και κάθισμα. Ακολουθεί μια σύντομη περιγραφή των λειτουργιών των κύριων εξαρτημάτων του αναπηρικού αμαξιδίου.
1. Μεγάλος τροχός
Φέρει το κύριο βάρος. Οι διάμετροι των τροχών είναι 51, 56, 61 και 66 cm. Εκτός από μερικές απαιτήσεις περιβάλλοντος χρήσης και χρήση συμπαγών ελαστικών, περισσότερα πνευματικά ελαστικά.
2. Μικρός τροχός
Υπάρχουν 12, 15, 18 και 20 cm σε διάμετρο. Ο μικρός τροχός με μεγάλη διάμετρο είναι εύκολο να περάσει μικρά εμπόδια και ειδικό χαλί. Αλλά η διάμετρος είναι πολύ μεγάλη, ο χώρος που καταλαμβάνει ολόκληρο το αναπηρικό καροτσάκι γίνεται μεγαλύτερος και η κίνηση δεν είναι βολική. Ο κανονικός μικρός τροχός βρίσκεται μπροστά από τον μεγάλο τροχό, αλλά στο αναπηρικό καροτσάκι για την παραπληγία των κάτω άκρων, ο μικρός τροχός τοποθετείται συχνά πίσω από τον μεγάλο τροχό. Πρέπει να σημειωθεί ότι η κατεύθυνση του μικρού τροχού πρέπει να είναι κάθετη στον μεγάλο τροχό, διαφορετικά είναι εύκολο να ανατραπεί
3. Δακτύλιος χειροτροχού
Είναι μοναδικό στο χειροκίνητο αναπηρικό καροτσάκι και η διάμετρός του είναι γενικά 5 cm μικρότερη από το χείλος του μεγάλου τροχού. Όταν η ημιπληγία οδηγείται από το ένα χέρι, προστίθεται μικρότερη διάμετρος για επιλογή. Ο δακτύλιος χειροκίνητου τροχού είναι ένα πολύ σημαντικό μέρος της χειροκίνητης αναπηρικής καρέκλας. Η ποιότητά του σχετίζεται με την αίσθηση του χειροκίνητου αναπηρικού αμαξιδίου. Ο δακτύλιος του χειροτροχού γενικά ωθείται απευθείας από τον ασθενή. Εάν η λειτουργία δεν είναι καλή, μπορούν να γίνουν οι ακόλουθες αλλαγές για εύκολη οδήγηση:
(1) Προσθέστε καουτσούκ στην επιφάνεια του δακτυλίου του χειροτροχού για να αυξήσετε τη δύναμη τριβής.
(2) Προσθέστε ένα κουμπί ώθησης γύρω από το χείλος του τροχού.
Η εικόνα παρέχεται από τον εγγεγραμμένο χρήστη 'top gun', και η ειδοποίηση πνευματικών δικαιωμάτων παρέχεται για σχόλια
Υπάρχουν διάφοροι τύποι λαβών ώθησης
① Οριζόντια λαβή ώθησης. Για κάκωση σπονδυλικής στήλης C5. Επομένως, όταν ο δικέφαλος βραχιόνιος είναι υγιής, βάλτε το χέρι σας στη λαβή και σπρώξτε προς τα εμπρός λυγίζοντας τον αγκώνα. Εάν δεν υπάρχει οριζόντια λαβή ώθησης, δεν μπορεί να ωθηθεί.
② Κάθετη λαβή ώθησης. Χρησιμοποιείται για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα όταν η δραστηριότητα των αρθρώσεων των ώμων και των χεριών είναι περιορισμένη. Η οριζόντια λαβή ώθησης δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί αυτήν τη στιγμή.
③ Έντονη λαβή ώθησης. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς με σοβαρά περιορισμένες κινήσεις των δακτύλων και δύσκολο να σφίξουν. Είναι επίσης κατάλληλο για οστεοαρθρίτιδα, καρδιοπάθειες ή ηλικιωμένους ασθενείς.
4. Ελαστικά
Υπάρχουν στερεοί, φουσκωτοί σωλήνας και φουσκωτοί χωρίς σωλήνα τρία. Ο συμπαγής τύπος περπατά γρήγορα στο επίπεδο έδαφος και δεν είναι εύκολο να εκραγεί και να σπρώξει, αλλά δονείται πολύ στον ανώμαλο δρόμο και δεν είναι εύκολο να τραβηχτεί όταν είναι κολλημένο στο αυλάκι με το ίδιο πλάτος με το ελαστικό. Αυτά με φουσκωτό εσωτερικό σωλήνα είναι δύσκολο να σπρώξουν και να τρυπηθούν εύκολα, αλλά η δόνηση είναι μικρότερη από αυτή των συμπαγών. Ο φουσκωτός τύπος χωρίς σωλήνα σπρώχνεται πιο δύσκολα από τον συμπαγή γιατί δεν μπορεί να τρυπήσει, να φουσκώσει το εσωτερικό του και να καθίσει άνετα.
5. Φρένο
Οι μεγάλοι τροχοί πρέπει να έχουν φρένα σε κάθε τροχό. Φυσικά, όταν ο ημιπληγικός μπορεί να χρησιμοποιήσει μόνο το ένα χέρι, πρέπει να χρησιμοποιήσει ένα χειρόφρενο, αλλά μπορεί επίσης να τοποθετήσει ράβδους επέκτασης για να ελέγξει τα φρένα και στις δύο πλευρές. Το φρένο είναι ένα σημαντικό μέρος των αξεσουάρ ηλεκτρικών αναπηρικών αμαξιδίων, το οποίο παρέχει μια καλή εγγύηση για την απόδοση ασφαλείας του ηλεκτρικού αμαξιδίου.
Υπάρχουν δύο τύποι φρένων:
(1) Φρένο με εγκοπή. Αυτό το φρένο είναι ασφαλές και αξιόπιστο, αλλά είναι πιο επίπονο. Μετά τη ρύθμιση, μπορεί να φρενάρει και στην κλίση. Εάν ρυθμιστεί στο επίπεδο 1, θα είναι άκυρο εάν δεν μπορεί να φρενάρει σε επίπεδο έδαφος.
(2) Γωνιακό φρένο. Χρησιμοποιώντας την αρχή του μοχλού και το φρενάρισμα μέσω πολλών αρθρώσεων, το μηχανικό του πλεονέκτημα είναι ισχυρότερο από το φρένο εγκοπής, αλλά η αστοχία του είναι ταχύτερη. Για να αυξήσουμε τη δύναμη πέδησης του ασθενούς, προσθέτουμε συχνά μια ράβδο επέκτασης στο φρένο, αλλά αυτή η ράβδος είναι εύκολο να καταστραφεί. Εάν δεν το ελέγχουμε συχνά, θα επηρεάσει την ασφάλεια.
Από το Διαδίκτυο
