ویلچر معمولی به طور کلی از چارچوب ویلچر، چرخ، دستگاه ترمز و صندلی تشکیل شده است. در ادامه به شرح مختصری از عملکرد اجزای اصلی ویلچر می پردازیم.
6. صندلی صندلی
ارتفاع، عمق و عرض آن به فرم بدن بیمار و بافت مواد آن نیز به نوع بیماری بستگی دارد. به طور کلی، عمق 41، 43 سانتی متر، عرض 40، 46 سانتی متر و ارتفاع 45، 50 سانتی متر است.
7. کوسن
برای جلوگیری از زخم های فشاری باید به کوسن توجه زیادی کرد. تا جایی که ممکن است می توان از جعبه تخم مرغ یا بالشتک روتو استفاده کرد. این نوع بالشتک از یک قطعه پلاستیکی بزرگ با تعداد زیادی ستون توخالی پلاستیکی پاپیلی به قطر حدود 5 سانتی متر تشکیل شده است. هر ستون نرم است و به راحتی قابل جابجایی است. پس از نشستن بیمار روی آن، سطح فشار به تعداد زیادی نقطه فشار تبدیل می شود. هنگامی که بیمار کمی حرکت می کند، نقاط فشار با حرکت نوک پستان تغییر می کند، به این ترتیب می توان نقطه فشار را به طور مداوم تغییر داد تا از زخم فشاری ناشی از فشار دادن مکرر همان قسمت جلوگیری شود. اگر چنین بالشتکی وجود نداشته باشد، لازم است از یک لایه پلاستیک فوم استفاده شود. ضخامت باید 10 سانتی متر باشد، لایه بالایی فوم پلی کلروفرمات (پلی اتان) با ضخامت 0.5 سانتی متر است، لایه پایینی همان پلاستیک با چگالی با چگالی متوسط است، پشتیبانی با چگالی بالا قوی است، چگالی میانی نرم و راحت است. در حالت نشسته، فشار توبرکل ایسکیال بسیار زیاد است، اغلب 1-16 برابر فشار مویرگی طبیعی است که به راحتی به دلیل ایسکمی زخم های فشاری ایجاد می شود. به منظور جلوگیری از فشار بیش از حد در اینجا، ما اغلب یک قطعه را روی بالشتک مربوطه حفر می کنیم تا غده ایسکیال بالای سر ایجاد شود. هنگام حفاری، قسمت جلویی باید 2.5 سانتی متر جلوتر از غده ایسکیال باشد و ضلع آن باید 2.5 سانتی متر خارج از غده باشد و عمق آن حدود 7.5 سانتی متر باشد. پس از حفاری، بالشتک مقعر است و شکاف در پشت است. اگر از بالشتک و برش فوق استفاده کنیم می توانیم به طور موثری از بروز زخم فشاری جلوگیری کنیم.
8. ساپورت پا و ساق پا
تکیه گاه ساق پا می تواند در دو طرف باشد یا از دو طرف جدا شود، که هر دو می توانند به یک طرف تاب بخورند و برای بهترین حالت برداشته شوند. به ارتفاع تکیه گاه پا توجه کنید. اگر تکیه گاه پا بیش از حد بالا باشد، زاویه خم شدن مفصل ران بیش از حد بزرگ می شود و وزن بیشتر به توبرکل ایسکیال اضافه می شود که به راحتی باعث ایجاد زخم های فشاری می شود.
9. استراحت پشت
پشت را می توان به ارتفاع، کج و غیر کج تقسیم کرد. اگر بیمار تعادل و کنترل تنه خوبی داشته باشد، می توان صندلی چرخدار با کمر را انتخاب کرد تا بیمار دامنه حرکتی بیشتری داشته باشد. برعکس، باید ویلچر پشتی را انتخاب کنیم.
10. تکیه گاه یا دسته
به طور کلی، 22.5 تا 25 سانتی متر بالاتر از سطح صندلی است و برخی از براکت های بازو می توانند ارتفاع را تنظیم کنند. علاوه بر این، می توان یک لپ تاپ روی براکت بازو برای مطالعه و غذاخوری ساخت. برندهای مختلف ویلچر از سبکها و مواد مختلفی از تکیهگاه یا تکیهگاه استفاده میکنند. شما می توانید با توجه به نیاز خود انتخاب کنید.
از اینترنت
