Hawking werd op 8 januari 1942 in Oxford geboren. Hij is een beroemd natuurkundige aan de Universiteit van Cambridge. Op 21-jarige leeftijd kreeg hij helaas de diagnose amyotrofische laterale sclerose, of motorneurocytose, beter bekend als progressieve bevriezing. De dokter stelde vast dat hij al twee jaar niet meer had geleefd, maar dat hij het nog steeds overleefde.
De dokter beweerde dat hij al twee jaar niet meer had geleefd. Hij leefde niet alleen goed, maar behaalde ook een doctoraat en verbleef voor onderzoek aan de Universiteit van Cambridge. In zijn geliefde werk kreeg hij in 1985 een longontsteking door overwerk. Na tracheotomie verloor hij zijn vermogen om volledig te spreken. Elke toespraak die hij daarna maakt, moet via een spraaksynthesizer worden gedaan.
‘Meneer Hawking, uw ziekte zal u voor altijd in een rolstoel houden’, vroeg een vrouwelijke verslaggever in een van haar toespraken. Denk je dat het lot je veel heeft gekost? ' Hawking's gezicht is nog steeds vol van een simpele glimlach. Geconfronteerd met de vragen van de verslaggever slaagde hij erin deze woorden met zijn vingers te typen: 'mijn vingers zijn nog steeds actief, mijn hersenen kunnen denken, ik heb een levenslang ideaal, ik hou van mijn familie en vrienden, ik heb een dankbaar hart!' '
Gorky zei ooit: 'Als de natuur mensen het vermogen ontneemt om op handen en voeten te lopen, zal ze hen een steunpilaar geven. Dit is het ideaal!' Hawking's enige manier om te overleven is zijn ideaal. Hij zou zijn vaardigheden moeten wijden aan zijn carrière, wat niet alleen het antwoord is dat hij wil, maar ook de vooruitgang van mensen bij het verkennen van de onbekende wereld.
'Wie ben ik?' Het was de vraag waar hij aan had gedacht toen hij voor het eerst wakker werd nadat hij van de trap was gevallen. Als je sterft, kun je beter binnen een beperkte tijd doen wat je wilt. Daarna zullen ze zich concentreren op 'wie ben ik?'. Dit probleem is een nieuwe ontdekking in de verkenning van het universum. Hij wees erop dat het universum geen begin en geen einde heeft, creëerde het concept van virtuele tijd en wees op het gedurfde vermoeden van de luminescentie van zwarte gaten. Natuurlijk zal zijn argument zeker de tegenstand van andere wetenschappers oproepen, maar hij probeert nog steeds zijn theorie te bevestigen, en dat lukt.
Hoewel de toestand van Hawking verslechtert, is hij nog steeds optimistisch. Hij ziet zichzelf nooit als patiënt. Hij gaat nog steeds met zijn vrienden in de rolstoel naar het dansfeest en bestuurt het met zijn nog steeds bewegende vingers. Hij is er erg trots op dat hij met een glimlach de rolstoel kan draaien. Misschien kunnen mensen die de dood onder ogen zien een beter leven leiden!
Jouw levenskeuze is ook jouw keuze om de hel in een hemel te veranderen, of de hemel in een hel. Hawking is de beste tolk in het universum en bewijst aan iedereen dat optimisme, toewijding en ernst het traject van het leven in tijden van ziekte kunnen veranderen. Ziekten zijn ook bang voor deze dingen. De glimlach op Hawkings gezicht zal ons altijd ontroeren, en dat is ook de vrede en vastberadenheid die we in zijn hart zien.
Hawking brengt ons niet alleen de meest geavanceerde kennis van het universum, maar ook zijn geest brengt ons oneindige moed. Voor mensen met sterke ledematen hebben we een gezond lichaam. Gezonde ledematen zouden iets heel trots moeten zijn. In plaats van een gezond lichaam te hebben om te klagen over de pijn in het leven, moeten we weten hoe we elke dag de zon kunnen omarmen met een gezond lichaam. Het verhaal van Hawking is bedoeld om gewone mensen aan te sporen de middelmatigheid van het leven als de verkeerde keuze van onze tijd te beschouwen.
In deze wereld kan iedereen een voorbeeld zijn waar we van kunnen leren. Lichamelijke handicap is geen handicap, maar de echte verschrikkelijke handicap is dat we niet weten hoe we verder moeten komen en depressief zullen zijn! Verberg volume om na te denken over hun eigen leven, hoe ze hun eigen leven kunnen laten bloeien!
Vanuit het netwerk
