Hawking urodził się 8 stycznia 1942 roku w Oksfordzie. Jest znanym fizykiem na Uniwersytecie Cambridge. W wieku 21 lat zdiagnozowano u niego niestety stwardnienie zanikowe boczne, czyli neurocytozę ruchową, powszechnie zwaną postępującym odmrożeniem. Lekarz stwierdził, że nie żył już dwa lata, ale przeżył.
Lekarz stwierdził, że nie żył od dwóch lat. Nie tylko żył dobrze, ale także uzyskał stopień doktora i przebywał na Uniwersytecie Cambridge w celach badawczych. W swojej ukochanej pracy w 1985 r. na skutek przepracowania zachorował na zapalenie płuc. Po tracheotomii całkowicie stracił zdolność mówienia. Każde przemówienie, które wygłosi później, musi być wygłoszone za pomocą syntezatora mowy.
„Panie Hawking, pańska choroba sprawi, że będzie pan na zawsze poruszał się na wózku inwalidzkim” – zapytała reporterka w jednym ze swoich przemówień. Czy myślisz, że los dużo Cię kosztował? „Na twarzy Hawkinga nadal widać prosty uśmiech. W odpowiedzi na pytania reportera udało mu się napisać palcami następujące słowa: „moje palce są nadal aktywne, mój mózg potrafi myśleć, mam ideał na całe życie, kocham moich bliskich i przyjaciół, mam wdzięczne serce!”
Gorki powiedział kiedyś: „kiedy natura pozbawia ludzi możliwości chodzenia na czworakach, da im kulę. To jest ideał!”. Jedynym sposobem na przetrwanie Hawkinga jest jego ideał. Powinien poświęcić swoje zdolności karierze, która jest nie tylko odpowiedzią, której pragnie, ale także postępem człowieka w odkrywaniu nieznanego świata.
„Kim jestem?” To było pytanie, o którym myślał, kiedy obudził się po raz pierwszy po upadku ze schodów. Jeśli umrzesz, lepiej rób to, co lubisz w ograniczonym czasie. Następnie skupią się na pytaniu: „Kim jestem?”. Problem ten jest nowym odkryciem w badaniu wszechświata. Wskazał, że wszechświat nie ma początku ani końca, stworzył koncepcję czasu wirtualnego i wskazał na śmiałe przypuszczenie o luminescencji czarnej dziury. Oczywiście jego argumentacja z pewnością wzbudzi sprzeciw innych naukowców, ale on wciąż próbuje potwierdzić swoją teorię i udaje mu się.
Choć stan Hawkinga się pogarsza, nadal jest optymistą. Nigdy nie postrzega siebie jako pacjenta. Nadal chodzi na tańce z przyjaciółmi na wózku inwalidzkim i steruje nimi wciąż poruszającymi się palcami. Jest bardzo dumny, że z uśmiechem obraca wózek inwalidzki. Może ludzie, którzy stoją w obliczu śmierci, będą mogli żyć lepiej!
Twój wybór życia jest także twoim wyborem, czy zamienić piekło w niebo lub niebo w piekło. Hawking jest najlepszym interpretatorem we wszechświecie, udowadniającym wszystkim, że optymizm, pracowitość i powaga mogą zmienić trajektorię życia w obliczu choroby. Choroby również boją się tych rzeczy. Uśmiech na twarzy Hawkinga zawsze będzie nas poruszał, a także spokój i determinację, które widzimy w jego sercu.
Hawking nie tylko daje nam najbardziej zaawansowaną wiedzę o wszechświecie, ale także jego duch daje nam nieskończoną odwagę. Przed ludźmi o mocnych kończynach mamy zdrowe ciało. Zdrowe kończyny powinny być powodem do dumy. Zamiast mieć zdrowe ciało i narzekać na ból w życiu, powinniśmy wiedzieć, jak cieszyć się słońcem każdego dnia zdrowym ciałem. Historia Hawkinga ma na celu nakłonienie zwykłych ludzi, aby uznali przeciętność życia za zły wybór naszych czasów.
Na tym świecie każdy może być dla nas przykładem do nauki. Niepełnosprawność fizyczna nie jest niepełnosprawnością, ale naprawdę straszliwą niepełnosprawnością jest to, że nie wiemy, jak iść dalej i wpadamy w depresję! Ukryj głośność, aby pomyśleć o własnym życiu, jak sprawić, by własne życie rozkwitło!
Z sieci
