بیماران بستری طولانی مدت مستعد زخم بستر، آتروفی عضلانی و سفتی مفاصل و سایر عوارض هستند. بنابراین، با کمک ویلچر، بیماران بستری می توانند به طور منظم به فعالیت های خارج از منزل بروند تا گردش خون و ریکاوری فیزیکی را بهبود بخشند.
لازم به ذکر است که کمک به بیماران برای سوار و پیاده شدن از ویلچر فقط برای بیمارانی قابل اجرا است که نمی توانند راه بروند اما می توانند بنشینند.
مرحله 1: ویلچر را بررسی کنید
ابتدا بررسی کنید که آیا تمام قسمت های ویلچر سالم هستند، ترمز ثابت است، پدال را بالا ببرید، چرخ جلوی چرخ را قرار دهید، ویلچر را تا انتهای تخت فشار دهید، پشتی صندلی هم سطح با انتهای تخت باشد و دهانه آن به سمت سر تخت باشد.
مرحله 2: به بیمار کمک کنید تا بنشیند
به بیمار کمک کنید تا بنشیند، بچرخد، پاهایش را کنار تخت بیندازد و برای بیمار کفش بپوشد.
مرحله 3: به بیمار کمک کنید تا روی ویلچر بنشیند
به بیمار کمک کنید روی ویلچر بنشیند، به محافظت از بدن اپراتور در حین عمل توجه کنید و به اصل صرفه جویی در نیرو توجه کنید. پاهای اپراتور از جلو و عقب جدا شده و یک پا از پای بیمار حمایت می کند. دست های بیمار را روی شانه اپراتور قرار دهید و بیمار را مجبور کنید شانه اپراتور را به آرامی فشار دهد. دستهای اپراتور روی کمر بیمار ضربدری میشوند و با هم بلند میشوند تا به بیمار کمک کنند تا روی صندلی چرخدار برود، با یک دست تکیهگاه را بگیرید و به آرامی بیمار را روی ویلچر نگه دارید.
مرحله 4: به بیمار کمک کنید خوب بنشیند
پدال پا را پایین بیاورید، پای بیمار را روی پدال قرار دهید، به بیمار دستور دهید که عقب بنشیند و با دو دست، تکیه گاه را نگه دارد. اگر بیمار ضعیف است، کمربند نگهدارنده را ببندید، سپس ترمز را رها کنید، و بیمار را می توان به بیرون هل داد.
توجه: زمانی که هوا سرد است، به موقع برای بیماران لباس اضافه کنید تا از سرماخوردگی جلوگیری شود. پس از انجام فعالیت می توان از همین روش برای کمک به بازگشت بیمار به رختخواب استفاده کرد.
از اینترنت
