پیاده روی مستقل یکی از اهداف اصلی توانبخشی برای کودکان فلج مغزی است. بسیاری از والدین می خواهند که نوزادانشان بتوانند آزادانه و مستقل حرکت کنند. اما در واقع، قبل از اینکه کودک بتواند به تنهایی راه برود، باید در زمینه حرکت کمکی آموزش ببیند. بسیاری از کودکان مبتلا به فلج مغزی در حدود 3 سالگی نمی توانند مانند کودکان عادی بازی کنند و دنیا را کشف کنند زیرا توانایی حرکت ندارند و به مهارت های کوهنوردی و راه رفتن به طور مستقل تسلط ندارند. برای کودکان مبتلا به فلج مغزی شدید، حرکت کمکی ممکن است بیشتر طول بکشد.
با توجه به سن و وضعیت عملکردی کودک، ایدز حرکتی مناسب را از قبل آماده کنید.
بچه ها لباس راحت می پوشند و وضعیت روحی خوبی دارند. برخی از کودکان برای آموزش نیاز به ارتز دارند. کودکانی که مشکلات تون عضلانی دارند، قبل از تمرین نیاز به آرامش عضلانی مناسب دارند.
از یک واکر یا واکر برای گرفتن و فشار دادن کودک استفاده کنید. همانطور که در شکل 1 نشان داده شده است، واکر عقب کشیده شده برای نوزادان مبتلا به فلج مغزی که مرکز ثقل آنها به عقب است، مناسب است. هنگامی که او در حال راه رفتن است، واکر دستگاه ترمز را فعال می کند تا به مرکز ثقل کودک کمک کند تا به حالت خنثی بازگردد و از سقوط جلوگیری کند. شکل 2 و 3 زیر واکر فشاری را نشان می دهد که به طور گسترده استفاده می شود و راحت است.
بسیاری از کودکان فلج مغزی دارای مشکلات حرکتی هستند و تحرک یکی از شاخص های مهم برای ارزیابی توانایی حرکتی کودکان فلج مغزی است. با توجه به ویژگیهای کودکان فلج مغزی، دستگاههای همراه کمکی مختلف را انتخاب کنید تا به کودکان فلج مغزی کمک کنید تا آموزشهای سیار را تحت پشتیبانی دستگاههای کمکی انجام دهند که میتواند به نوزادان در بهبود توانایی حرکتی، کنترل وضعیت بدن و بهبود الگوهای غیرعادی کمک کند. کمک به کودکان فلج مغزی برای مشارکت بیشتر در فعالیتهای مختلف و بازیهای تعاملی در زندگی و تلفیق زندگی روزمره با درمان توانبخشی کودکان، به بهبود توانایی همه جانبه کودکان فلج مغزی کمک میکند و به رشد همه جانبه آنها کمک میکند.
